Warning: Use of undefined constant script_loader_tag_handle - assumed 'script_loader_tag_handle' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/grupaidea/domains/ideanazdrowie.com/public_html/wp-content/plugins/pixabay-images-gallery/pixabay-images-gallery.php on line 30
Odchodzenie chorych terminalnie ma swój harmonogram - Idea na zdrowie | Idea Group

Movember czyli listopad miesiącem troski o zdrowie mężczyzn.

Odchodzenie chorych terminalnie ma swój harmonogram

Autor: , dodany 1 listopada 2017r.

Ostatnie chwile życia osób chorych terminalnie można przewidzieć i odpowiednio się do nich przygotować. Z bardzo dużym prawdopodobieństwem można określić ile czasu zostało choremu. Nie jest to kwestia wyznaczenia czasu zgonu, ale prognozowania dni, tygodni lub miesięcy na podstawie zmian fizjologicznych i patologicznych jakie zachodzą u człowieka zmagającego się ze śmiertelną chorobą.

Zmniejszony apetyt skutkujący permanentnym zmęczeniem mimo częstych i długich epizodów snu ukazuje słabość ciała. Pojawia się lęk przed bólem i utratą ludzkiej godności.

– W ostatnich miesiącach życia przede wszystkim zmniejsza się zainteresowanie światem zewnętrznym. Chory rozmyśla nad swoim życiem, wspomina i ocenia jak żył, czego żałuje, a z czego jest dumny. Stara się też doprowadzić do końca niepozałatwiane sprawy – powiedziała doc. Małgorzata Krajnik z Katedry i Zakładu Opieki Paliatywnej CM UMK podczas Letniej Akademii Onkologicznej.

Kolejne etapy to sen z niewielkimi epizodami czuwania. Chory coraz mniej mówi, ale pojawiają się halucynacje i dezorientacja. Mogą pojawi się widzenia bliskich zmarłych i autoświadomość rychłej śmierci. Tygodnie przed odejściem spada temperatura podstawowa ciała, obniża się ciśnienie, ciało staje się blade, sine i spocone. Oddech jest nieregularny, mogą pojawiać się epizody napadowego kaszlu albo rzężeń, które nie są efektem infekcji, ale braku naturalnych odruchów odksztuszania i słabnącą aktywnością mięśniówki dróg oddechowych.

Bardzo często pojawiają się przebłyski i tzw. dobre dni. Pacjent czuje przypływ zdrowej energii, chce wstawać z łóżka, pójść do ogrodu grabić, jest bardziej skory do rozmowy.

Niestety, to jeden z sygnałów przechodzenia w ostatnią fazę umierania. Po niedługim, zazwyczaj trwającym 1-3 dni okresie, pacjent zaczyna się krztusić, nie może jeść ani pić, nie potrafi połknąć tabletek. Kontakt jest bardzo utrudniony.

Ostatnie godziny to stopniowe wyciszanie przytomności. Oddech jest wolny i płytki z okresami bezdechu. Zwieracze nie spełniają swojej funkcji. Skóra jest zimna lepka. Obwodowo bardzo sina. Mimo otwartych oczu świadomość otaczających chorego zmian jest znikoma. Często na twarzy pojawia się rozluźnienie, odczytywane przez najbliższych jako spokój i brak stresu.

U chorych onkologicznych bezpośrednią przyczyną zgonu jest najczęściej niewydolność wielonarządowa. Dochodzi do dysfunkcji serca, nerek czy wątroby. Może pojawić się niedrożność przewodu pokarmowego. W efekcie dochodzi do śmierci w mechanizmie krążeniowo-oddechowym, zanika odruch rogówkowy.

Specjaliści medycyny paliatywnej podkreślają, że chorzy terminalnie najbardziej potrzebują spokoju.

– Należy wspierać pacjenta psychiczne, spełniać wszystkie jego potrzeby i zagwarantować odpowiednie leczenie objawowe. Głównym celem opieki w tym okresie jest bowiem zapewnienie jak najlepszej jakości życia – na ile to możliwe – oraz przygotowanie do śmierci i bezpieczeństwo umierania. – powiedziała doc. Krajnik. – Nie należy niszczyć nadziei nierealnych, lepiej próbować naprowadzać na te, które są realne. Od początku trzeba rozmawiać zarówno o nadziei, jak i o przygotowaniu do „najgorszego”.

Źródło: naukawpolsce.pl

Podziel się ze znajomymi

Karolina Kowalska

Podziel się opinią